
Noch jazz, noch wereldmuziek, noch klassieke muziek... waar toch, kwelduiveltje, zouden we Aurélia kunnen plaatsen ? In een muzikaal niemandsland. Een soort terra incognita. Het einde van een stuk niet-geklasseerd geluidslandschap. Een akoestisch trio, een soloviool , een coctail van percussie, een stem speels of kristalhelder... Deze muziek neemt je letterlijk mee, soms sensueel en gevoelig, soms complex maar toegankelijk, dan weer burlesque en stekend, wild en streng. Een spaanse herberg ? Een onwaarschijnlijke melting pot ? Niets van dit alles. « Festina Lente » heeft een eigen identeit, een eigen heldere lijn. Die, als je erover nadenkt, eigenlijk niet zo ver van onze belgitude ligt. Misschien is het de confrontatie van een violiste uit de condroz, een gitarist uit Gent en een percussionist uit de Gaume ? Dat kruispunt van verschillende invloeden ? Die plek van spot, surrealisme en ontstuimigheid ? Aan u om erachter te komen. Aurélia wordt gevoed door psychische krachten : het automatische schrijven, dromend en onbewust. Hun composities zijn voorzien van die typische belgische sonoriteiten : woede, sensualiteit, verfijning, sarcasme, prikkelende nieuwsgierigheid... « Festina Lente » is niet rechtlijnig, voorspelbaar, geformateerd. Deze plaat neemt je niet bij de hand ; ieder voor zich moet de weg vinden tussen de melancholie van de altviool, de schizofrenie van stemmen die schommelen tussen Arno en een kastraat, Tom Waits en een sopranist of de waanzin van metalen <b>...</b>
aurelia
Aurelie
Dorzee
Tom
Theuns
Festina
Lente
Hypnogol
Music
Idea