
Rok 1944, obóz dla polskich oficerów gdzieś w niemieckich Alpach. Po pięciu latach z dala od Polski i wydarzeń wojennych jeńcy wypracowali własne ceremoniały, dorobili się własnych mitów. Groteska miesza się z tragizmem. Żołnierze dzielą margarynę i rozprawiają o "honorze polskiego oficera". Żywa jest legenda porucznika Zawistowskiego, który uciekł z obozu. Nie wiadomo dokładnie jak tego dokonał, ani gdzie obecnie przebywa, ale legenda żyje własnym życiem, a żołnierze dopisują do niej kolejne wątki. Zawistowski jest stawiany za wzór polskiego oficera, którego obowiązkiem jest uciec z niewoli i walczyć za Polskę. Prawdziwy los Zawistowskiego poznaje przypadkiem porucznik Kurzawa z niedawno przybyłego transportu jeńców. Wie on, i wie porucznik Turek. Obaj stają się strażnikami tajemnicy, choć paradoksalnie dla obu narodowa mitologia i patriotyczne obowiązki są czymś obcym... Eroica. Symfonia bohaterska w dwóch częściach 1957 Fragmenty części 2: "Ostinato lugubre" Reżyseria: Andrzej Munk Scenariusz: Jerzy Stefan Stawiński Zdjęcia: Jerzy Wójcik Scenografia: Jan Grandys Muzyka: Jan Krenz Produkcja: Zespół Filmowy Kadr Obsada: Tadeusz Łomnicki (porucznik Zawistowski) Józef Nowak (porucznik Kurzawa) Kazimierz Rudzki (podporucznik Turek) Wojciech Siemion (porucznik Marianek) Józef Kostecki (porucznik Żak) Mariusz Dmochowski (porucznik Korwin-Makowski) Bogumił Kobiela (podporucznik Dąbecki) Roman Kłosowski (podporucznik Szpakowski)
Eroica
Symfonia
bohaterska
Andrzej
Munk
Jerzy
Stefan
Stawiński
Wójcik
Tadeusz
Łomnicki
Józef
Nowak
Kazimierz
Rudzki
Wojciech
Siemion
bohaterstwo
mit
polskie
legenda
druga
wojna
obóz
jeniecki
polska
szkoła
filmowa
festungpolen