
Korpus Ochrony Pogranicza, KOP formacja wojskowa czasu pokoju utworzona w 1924 do ochrony wschodniej granicy II Rzeczypospolitej przed penetracją agentów, terrorystów i zwartych uzbrojonych oddziałów dywersyjnych przerzucanych przez sowieckie służby specjalne z terenu ZSRR na terytorium II Rzeczypospolitej. W czasie stanu wojny funkcja KOP miała dobiec końca, a jego jednostki miały zgodnie z planem mobilizacyjnym zasilić oddziały i pododdziały Wojska Polskiego. W dniu 1 września 1939 KOP składał się z dowództwa, 1 brygady (Brygada KOP "Polesie") i 7 pułków. Łącznie liczył tylko około 20 tys. żołnierzy. Kiedy 17 września 1939 Armia Czerwona przekroczyła w sile 2 Frontów: Białoruskiego i Ukraińskiego (łącznie 750 tys. żołnierzy) granicę wschodnią RP, na jeden batalion KOP przypadał 1 korpus sowiecki. Oddziały i pododdziały KOP stoczyły wiele walk i potyczek z Armią Czerwoną. Improwizowane Zgrupowanie KOP powstało w rejonie Kuchecka Wola Kuchcze Chrapin Moroczno na podstawie rozkazu dowódcy KOP gen. Wilhelma Orlik-Rückemanna z 21 września 1939. Po ześrodkowaniu liczyło ok. 8700 żołnierzy (w tym 300 oficerów). W dniach 29-30 września 1939 w bitwie pod Szackiem 4-tysięczna grupa KOP pod dowództwem gen. Wilhelma Orlik-Rückemanna poważnie nadwyrężyła 52 Dywizję Strzelecką Armii Czerwonej. Jednak brak amunicji i sprzętu oraz wyczerpanie żołnierzy spowodowało, że gen.Rückemann zwolnił żołnierzy z przysięgi i rozwiązał liczące około 3 tys. żołnierzy zgrupowanie. Część z nich <b>...</b>
Korpus
Ochrony
Pogranicza
kresy
II
Rzeczypospolita
granica
polsko
sowiecka
wojna
marsz
1939
Katyń
Poland
Polska
straż
graniczna